Πολύς ντόρος έγινε την προηγούμενη βδομάδα στην TV για το νέο show του Γιούρι Γκέλερ.
Πολύς ενθουσιασμός και εντύπωση με τα μαγικά κόλπα επι της οθόνης και δεν μπορώ να το αρνηθώ έπεσα και γω στην παγίδα να δω "τι στο καλό κάνει πια αυτός και όλοι μιλάνε μετά".
Κάθησα λοιπόν στην TV και περίμενα οδηγίες.
Αφού είδα κάτι τρισάθλιους τύπους να προσπαθούν να πείσουν τον Γιούρι οτι είναι -πως το λέγανε? α! ναι- "mentalists" ήρθε η ώρα να μας δείξει ο Γιούρι τι ψάρια πιάνει.
Ο ειδικός σα να λέμε, η αυθεντία!
πάρτε λέει ο Γιούρι μια πατάτα και βάλτε την μπροστά στην τηλεόραση.
έτρεξα γρήγορα και πήρα.
την έβαλα μπροστά στο χαζοκούτι.
μάλιστα επειδή δεν ήθελα να παίξω με τις πιθανότητες και να χάσω την "καλή λήψη" της μεταδοτικότητάς του, έβαλα σε διάφορα σημεία γύρω- γύρω απο την τηλεόραση πατάτες, για να δούμε πια θα "πιάσει" καλύτερα.
"λες να μας τις κάνει τηγανιτές?" λέω με χαρά στον έτερο.
εισέπραξα μια μούντζα που ήταν όλη δική μου.
πήρε ο μεγάλος Γιούρι λοιπόν κάτι σποράκια στο χέρι του λοιπόν και άρχισε να τα χαϊδεύει και να λέει με την συνοδεία του κόσμου τα μαγικά λόγια "φύτρωσε!"
δεν σας το κρύβω οτι είπα και γω μέσα απο τα δόντια μου το ίδιο -είπαμε δεν παίζουμε με τις πιθανότητες- σιγά όμως μη με ακούσει ο σύζυγος και με πάρει με τις ντομάτες. Ή με τις πατάτες τέλος πάντων που ήταν και εύκαιρες.
περίμενα, περίμενα...
οι πατάτες παρέμεναν ανέπαφες.
ούτε μάτια έσκασαν να φυτρώσουν, ούτε φρύδια.
μετά απο λίγο άρχισαν να μας δείχνουν φωτογρφίες απο πατάτες που φυτρώσανε σε άλλους τηλεθεατές και τις στείλανε να τις δείξουνε.
αυτό πάλι με έκανε να ανατριχιάσω! τέτοια εγκυρότητα και αξιοπιστία!
οι δικές μου πατάτες ανέπαφες.
επίσης η διορία που είχα απο τον έτερο να αλλάξω κανάλι μόλις τελειώσει το μαγικό έληξε και γυρίσαμε στο σίριαλ ενός άλλου καναλιού και μετά κοιμηθήκαμε.
την άλλη μέρα το πρωί οι πατάτες ήταν ακόμα εκεί, ανέπαφες και χωρίς ναχουν φυτρώσει.
τις μάζεψα και τις έβαλα πάλι στο καλάθι.
σήμερα τις μαγείρεψα με πορτοκάλι, μουστάρδα, δεντρολίβανο και λουκάνικα.
λουκούμι έγιναν.
νάσαι καλά ρε Γιούρι! τοκανες το θαύμα σου!
Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009
Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009
Οδύσσεια τριών ταλαιπωρημένων
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Θεσσαλονίκη, να εύχεσαι να έχεις πολλά λεφτά στη τσέπη, γιατί ο δρόμος είναι γεμάτος διόδια που θα στα φάνε…
Κάτι τέτοια χαριτωμένα σκεφτόμουνα μέσα στο αμάξι την ώρα της διαδρομής γιατί κάθε λίγο και λιγάκι τσουπ! σταματούσαμε για να πληρώσουμε…
Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνω τη διαδρομή Λουτράκι – Θεσσαλονίκη και ούτε και θα’ναι η τελευταία.
Πάντα θα σταματούσαμε 5-6 φορές σε διόδια και το΄χα συνηθίσει.
Αυτή τη φορά όμως μου φάνηκαν τόσα πολλά που σκέφτηκα να κρατήσω τις αποδείξεις και να μετρήσω το αποτέλεσμα.
Και να λοιπόν τι έχουμε:
11 διόδια (συμπεριλαμβανομένης και της Αττικής οδού γιατί περάσαμε μέσα από Αθήνα για κάτι δουλειές) και σύνολο 25,20ευρώ!
Και αν θέλετε να θυμηθούμε και τις παλιές καλές δραχμές αυτό μας κάνει 8.586 (και κάτι ψιλά) δραχμές!
Το πιο σπαστικό όμως απ’όλα δεν είναι το ποσόν που καλούμαστε να πληρώσουμε τις εταιρείες που φτιάχνουν τους δρόμους (αντί να τις πληρώνει το κράτος), αλλά η συχνότητα που έχουν βάλει τα διόδια.
Δείτε τις ώρες που παραθέτω από τα αποκόμματα:
Σταθμός διοδίων Ισθμός 10:06 2,80ευρώ
Σταθμός διοδίων Ρουπάκι 10:39 2,70ευρώ
(εδώ μεσολάβησε η στάση στην Αθήνα για μια ώρα γιαυτό και η μεγάλη διαφορά ώρας από τον επόμενο σταθμό)
Σταθμός διοδίων Μαραθώνος Δ. 12:30 2,70ευρώ
Σταθμός διοδίων Αφιδνών 12:51 1,85ευρώ
Σταθμός διοδίων Θήβας 13:23 2,25ευρώ
Σταθμός διοδίων Τραγανας Μετωπικός 13:51 2,20ευρώ
(στάση μισής ώρας)
Σταθμός διοδίων Πελασγίας Βόρεια 15:27 1,90ευρώ
Σταθμός διοδίων Μοσχοχωρίου Βόρεια 16:14 2,50ευρώ
Σταθμός διοδίων Πυργετου Βόρεια 16:50 2,00ευρώ
Σταθμός διοδίων Μαλγάρων 17:46 2,00ευρώ
Η μέση ωριαία ταχύτητά μας ήταν 95χλμ. Δηλαδή δεν τρέξαμε πουθενά πάνω από 120χλμ/h
Και επειδή ταξιδεύουμε με μωρό στο πίσω κάθισμα το οποίο δυσκολεύεται να κοιμηθεί στα ταξίδια και ξυπνάει πολύ εύκολα, μόλις κατάφερνε να το πάρει ο ύπνος λιγάκι, κόβαμε ταχύτητα για να σταματήσουμε, άνοιγε το παράθυρο για να βγάλει τα λεφτά ο οδηγός και το παιδί ξυπνούσε και άρχιζε το κλάμα….
Έτσι τα διόδια εκτός από χρήματα, μας στοίχισε και σε νεύρα , γιατί να οδηγείς με τον ήλιο στα μάτια και με το κλάμα στα αυτιά, είναι κομμάτι δύσκολο!
Φτάσαμε όμως σώοι και αβλαβείς και γιαυτό λέμε πάλι καλά, παρόλα τα έργα που συναντήσαμε στη διαδρομή και ήταν σκέτη πρόκληση η οδήγηση σε αυτούς τους δρόμους!
Άντε να φτιάξουνε τη σήραγγα των Τεμπών, να τελειώσουν και τα έργα τα υπόλοιπα μπας και φτιάξει λίγο η κατάσταση, αν και έτσι όπως το κόβω, αν για κάθε δρόμο ή σήραγγα ξεφυτρώνει και ένας σταθμός διοδίων, τότε θα αργούμε περισσότερο να φτάσουμε στον προορισμό μας γιατί κάθε 10λεπτά θα αναγκαζόμαστε να σταματάμε!
Το μόνο θετικό που συνάντησα στην όλη διαδρομή, και οφείλω να το αναφέρω, είναι το καφέ –εστιατόριο 222, μετά τη Λαμία (προφανώς στο 222ο χλμ Αθηνών-Λαμίας) που ΚΑΙ καλό καφέ έκανε, ΚΑΙ υπέροχο κρουασάν με σταφίδες φρεσκότατο είχε, αλλά…. ΚΑΙ το καλύτερο απ’όλα, είχε στη διάθεση του κουρασμένου ταξιδιώτη αυτές τις φανταστικές πολυθρόνες μασάζ που με ένα μικρό αντίτιμο σε κάνουν ένα εκπληκτικό μασάζ σε όλο το σώμα και προσωπικά εμένα με έκαναν καινούργια! Ήταν ότι καλύτερο, και τώρα αναρωτιέμαι πόσο να κάνει μια τέτοια πολυθρόνα να τη βάλω στο σαλόνι μου και να μην ξεκουνάω από κει!
Ιδού το θαύμα της επιστήμης:
Κάτι τέτοια χαριτωμένα σκεφτόμουνα μέσα στο αμάξι την ώρα της διαδρομής γιατί κάθε λίγο και λιγάκι τσουπ! σταματούσαμε για να πληρώσουμε…
Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνω τη διαδρομή Λουτράκι – Θεσσαλονίκη και ούτε και θα’ναι η τελευταία.
Πάντα θα σταματούσαμε 5-6 φορές σε διόδια και το΄χα συνηθίσει.
Αυτή τη φορά όμως μου φάνηκαν τόσα πολλά που σκέφτηκα να κρατήσω τις αποδείξεις και να μετρήσω το αποτέλεσμα.
Και να λοιπόν τι έχουμε:
11 διόδια (συμπεριλαμβανομένης και της Αττικής οδού γιατί περάσαμε μέσα από Αθήνα για κάτι δουλειές) και σύνολο 25,20ευρώ!
Και αν θέλετε να θυμηθούμε και τις παλιές καλές δραχμές αυτό μας κάνει 8.586 (και κάτι ψιλά) δραχμές!
Το πιο σπαστικό όμως απ’όλα δεν είναι το ποσόν που καλούμαστε να πληρώσουμε τις εταιρείες που φτιάχνουν τους δρόμους (αντί να τις πληρώνει το κράτος), αλλά η συχνότητα που έχουν βάλει τα διόδια.
Δείτε τις ώρες που παραθέτω από τα αποκόμματα:
Σταθμός διοδίων Ισθμός 10:06 2,80ευρώ
Σταθμός διοδίων Ρουπάκι 10:39 2,70ευρώ
(εδώ μεσολάβησε η στάση στην Αθήνα για μια ώρα γιαυτό και η μεγάλη διαφορά ώρας από τον επόμενο σταθμό)
Σταθμός διοδίων Μαραθώνος Δ. 12:30 2,70ευρώ
Σταθμός διοδίων Αφιδνών 12:51 1,85ευρώ
Σταθμός διοδίων Θήβας 13:23 2,25ευρώ
Σταθμός διοδίων Τραγανας Μετωπικός 13:51 2,20ευρώ
(στάση μισής ώρας)
Σταθμός διοδίων Πελασγίας Βόρεια 15:27 1,90ευρώ
Σταθμός διοδίων Μοσχοχωρίου Βόρεια 16:14 2,50ευρώ
Σταθμός διοδίων Πυργετου Βόρεια 16:50 2,00ευρώ
Σταθμός διοδίων Μαλγάρων 17:46 2,00ευρώ
Η μέση ωριαία ταχύτητά μας ήταν 95χλμ. Δηλαδή δεν τρέξαμε πουθενά πάνω από 120χλμ/h
Και επειδή ταξιδεύουμε με μωρό στο πίσω κάθισμα το οποίο δυσκολεύεται να κοιμηθεί στα ταξίδια και ξυπνάει πολύ εύκολα, μόλις κατάφερνε να το πάρει ο ύπνος λιγάκι, κόβαμε ταχύτητα για να σταματήσουμε, άνοιγε το παράθυρο για να βγάλει τα λεφτά ο οδηγός και το παιδί ξυπνούσε και άρχιζε το κλάμα….
Έτσι τα διόδια εκτός από χρήματα, μας στοίχισε και σε νεύρα , γιατί να οδηγείς με τον ήλιο στα μάτια και με το κλάμα στα αυτιά, είναι κομμάτι δύσκολο!
Φτάσαμε όμως σώοι και αβλαβείς και γιαυτό λέμε πάλι καλά, παρόλα τα έργα που συναντήσαμε στη διαδρομή και ήταν σκέτη πρόκληση η οδήγηση σε αυτούς τους δρόμους!
Άντε να φτιάξουνε τη σήραγγα των Τεμπών, να τελειώσουν και τα έργα τα υπόλοιπα μπας και φτιάξει λίγο η κατάσταση, αν και έτσι όπως το κόβω, αν για κάθε δρόμο ή σήραγγα ξεφυτρώνει και ένας σταθμός διοδίων, τότε θα αργούμε περισσότερο να φτάσουμε στον προορισμό μας γιατί κάθε 10λεπτά θα αναγκαζόμαστε να σταματάμε!
Το μόνο θετικό που συνάντησα στην όλη διαδρομή, και οφείλω να το αναφέρω, είναι το καφέ –εστιατόριο 222, μετά τη Λαμία (προφανώς στο 222ο χλμ Αθηνών-Λαμίας) που ΚΑΙ καλό καφέ έκανε, ΚΑΙ υπέροχο κρουασάν με σταφίδες φρεσκότατο είχε, αλλά…. ΚΑΙ το καλύτερο απ’όλα, είχε στη διάθεση του κουρασμένου ταξιδιώτη αυτές τις φανταστικές πολυθρόνες μασάζ που με ένα μικρό αντίτιμο σε κάνουν ένα εκπληκτικό μασάζ σε όλο το σώμα και προσωπικά εμένα με έκαναν καινούργια! Ήταν ότι καλύτερο, και τώρα αναρωτιέμαι πόσο να κάνει μια τέτοια πολυθρόνα να τη βάλω στο σαλόνι μου και να μην ξεκουνάω από κει!
Ιδού το θαύμα της επιστήμης:
Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009
χθεσινοβραδινό review
Xθές το βράδυ η τηλεόραση είχε πάλι βλακείες...
Και δεν πήραμε τελικά και κανα DVD όπως είχα προβλέψει οτι θα χρειαστεί, και έτσι αναγκαστήκαμε να χαζέψουμε λίγο ότι μας σέρβιραν τα κανάλια.
Για την πρεμιέρα της νέας σειράς "H ζωή της άλλης" δεν θα μιλήσω γιατί αλλάζω το κανάλι και απο τα τρέιλερ και μονο.
Μια απορία έχω μονάχα: πέρσι δεν είχαν μια σειρά που λεγόταν "μια στιγμή, 2 ζωές"? δηλαδή αν κατάλαβα καλά, το απογευματινό σήριαλ του ΜΕGA πρέπει οπωσδήποτε να διαπραγματεύεται μια σύγχυση 2 ατόμων γύρω από μια ταυτότητα?
Δεν μπορούν να ξεκολλήσουν λιγάκι σε κάτι πιο πρωτότυπο?
Εγώ προσωπικά από τις χθεσινές επιλογές, θα προτιμούσα να ξανα(ξανα-ξανα-ξανα...)δω την ελληνική ταινία στο STAR, "Γοργόνες και μάγκες" , old time classic με καλές ατάκες και χαλαρές ερμηνείες χωρίς πολλές απαιτήσεις.
Όμως ο σύζυγος δεν αντέχει την χιλιοστή επανάληψη και προτίμησε να δούμε την αμερικανιά με τους εξωγήινους στο ANTENNA.
ε, τι ήταν να το δω? αφού το ξέρω το κακό μου το χούι.
όλο το βράδυ στον ύπνο μου, με κυνηγούσαν οι εξωγήινοι!
Αλλά μπορώ να πω μετά βεβαιότητας, οτι το δικό μου σενάριο ήταν ΚΑΙ πιο πρωτότυπο, ΚΑΙ πιο καλογυρισμένο, ΚΑΙ με καλύτερα εφέ, αλλά πάνω απ'όλα ΠΙΟ ΑΛΗΘΟΦΑΝΕΣ!
ακούς εκεί, να εισβάλλουν οι εξωγήινοι και να σώζει τον κόσμο ο πρόεδρος των Η.Π.Α!!!
μα καλά, με κάτι τέτοια φτιάχνονται τα αμερικανάκια???
Και δεν πήραμε τελικά και κανα DVD όπως είχα προβλέψει οτι θα χρειαστεί, και έτσι αναγκαστήκαμε να χαζέψουμε λίγο ότι μας σέρβιραν τα κανάλια.
Για την πρεμιέρα της νέας σειράς "H ζωή της άλλης" δεν θα μιλήσω γιατί αλλάζω το κανάλι και απο τα τρέιλερ και μονο.
Μια απορία έχω μονάχα: πέρσι δεν είχαν μια σειρά που λεγόταν "μια στιγμή, 2 ζωές"? δηλαδή αν κατάλαβα καλά, το απογευματινό σήριαλ του ΜΕGA πρέπει οπωσδήποτε να διαπραγματεύεται μια σύγχυση 2 ατόμων γύρω από μια ταυτότητα?
Δεν μπορούν να ξεκολλήσουν λιγάκι σε κάτι πιο πρωτότυπο?
Εγώ προσωπικά από τις χθεσινές επιλογές, θα προτιμούσα να ξανα(ξανα-ξανα-ξανα...)δω την ελληνική ταινία στο STAR, "Γοργόνες και μάγκες" , old time classic με καλές ατάκες και χαλαρές ερμηνείες χωρίς πολλές απαιτήσεις.
Όμως ο σύζυγος δεν αντέχει την χιλιοστή επανάληψη και προτίμησε να δούμε την αμερικανιά με τους εξωγήινους στο ANTENNA.
ε, τι ήταν να το δω? αφού το ξέρω το κακό μου το χούι.
όλο το βράδυ στον ύπνο μου, με κυνηγούσαν οι εξωγήινοι!
Αλλά μπορώ να πω μετά βεβαιότητας, οτι το δικό μου σενάριο ήταν ΚΑΙ πιο πρωτότυπο, ΚΑΙ πιο καλογυρισμένο, ΚΑΙ με καλύτερα εφέ, αλλά πάνω απ'όλα ΠΙΟ ΑΛΗΘΟΦΑΝΕΣ!
ακούς εκεί, να εισβάλλουν οι εξωγήινοι και να σώζει τον κόσμο ο πρόεδρος των Η.Π.Α!!!
μα καλά, με κάτι τέτοια φτιάχνονται τα αμερικανάκια???
Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009
CSI-mania
Τελευταία μπορώ να πω οτι έχω εξελιχθεί σε ικανότατο εγκληματολόγο.
Εμ βέβαια, αφού είχα τόσο καλή εκπαίδευση όλο το καλοκαίρι απο τις αντίστοιχες σειρές που κατέκλυσαν τα κανάλια σε επανάληψη: CSI NY, CSI MAIAMI, CSI LAS VEGAS, τα καινούρια επεισόδια, τα παλιά επεισόδια, όλα μαζί ξανά απο την αρχή για εμπέδωση... ε, τι στο καλό, μόνο ο εξοπλισμός μου λείπει για να κάνω όλη αυτή τη θεωρία πράξη που έχει συσσωρευτεί μέσα στο μυαλό μου.
Αφού αναρωτιέμαι καμμιά φορά, με τέτοιες ικανότητες που έχουν αυτοί οι άνθρωποι και τόση εξειδίκευση (μα τι γνώσεις είναι αυτές!) πως και μένουν ανεξιχνίαστα εγκλήματα στην Αμερική!
Εδώ με έχει ήδη επηρεάσει και μένα ακόμα και στην καθημερινότητά μου.
Κόβω τα νύχια μου και αναρωτιέμαι αν θα μπορούσαν να ανακαλύψουν απο αυτά, τι έξυσα πριν "τα τινάξω"...
Βάζω χέρι στο γλυκό και σκέφτομαι οτι αν θέλω να μην αφήσω ίχνη δεν αρκεί να σκουπίσω το μαχαίρι και να το βάλω στη θέση του, αλλά και να σβήσω τα αποτυπώματα από το δίσκο της τούρτας...
Κοιτάζω τους λεκέδες που δεν καθάρισε το απορρυπαντικό και εύχομαι να είχα τα ειδικά εργαλεία για να ελέγξω από τι είχε γίνει ο λεκές και να τον καθαρίσω...
Αλλά το πιο παράξενο απ'όλα για μένα είναι, οτι ενώ εγώ δεν βλέπω θρίλερ με δολοφόνους και αίματα και φρικιαστικές καταστάσεις, με αυτές τις σειρές έχω φάει τρελό κόλλημα!
Το σκέφτηκα αρκετά και το αποδίδω στον τρόπο που παρουσιάζουν την κάθε περίπτωση.
Αν το σκεφτεί κανείς, είναι απογυμνωμένη από προσωπικά συναισθήματα απέναντι στο θύμα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, και δεν σε ενοχλεί να βλέπεις το κομμένο του πόδι, ή χέρι ή τα σπλάχνα του να βράζουν για να δουν αν θα λιώσουν γρήγορα π.χ., όπως θα σε πείραζε αν το θύμα ήταν ο ήρωας της ταινίας που αγαπούσε την κοπέλα αλλά δεν πρόφτασε να της το πει γιατί ο δολοφόνος τον πρόλαβε στη γωνία και πέθανε με το δαχτυλίδι στο χέρι...
Τώρα ξεκίνησε ο νέος κύκλος επεισοδίων, και μαζί με αυτό και νέες ανάλογες σειρές(βλ.dexter) οπού το αίμα ρέει σαν ποτάμι και ο δολοφόνος γίνεται ήρωας!
Νέες αξίες, νέα ήθη!
o tempora, o mores!
Ακόμη και ο δολοφόνος σήμερα μπορεί να γίνει ήρωας και συμπαθής, χάρη στους σεναριογράφους και χάρη σε μια αλάνθαστη συνταγή: "είχε λόγο να το κάνει"
Τι άλλο θα δουν τα ματάκια μας!
Εμ βέβαια, αφού είχα τόσο καλή εκπαίδευση όλο το καλοκαίρι απο τις αντίστοιχες σειρές που κατέκλυσαν τα κανάλια σε επανάληψη: CSI NY, CSI MAIAMI, CSI LAS VEGAS, τα καινούρια επεισόδια, τα παλιά επεισόδια, όλα μαζί ξανά απο την αρχή για εμπέδωση... ε, τι στο καλό, μόνο ο εξοπλισμός μου λείπει για να κάνω όλη αυτή τη θεωρία πράξη που έχει συσσωρευτεί μέσα στο μυαλό μου.
Αφού αναρωτιέμαι καμμιά φορά, με τέτοιες ικανότητες που έχουν αυτοί οι άνθρωποι και τόση εξειδίκευση (μα τι γνώσεις είναι αυτές!) πως και μένουν ανεξιχνίαστα εγκλήματα στην Αμερική!
Εδώ με έχει ήδη επηρεάσει και μένα ακόμα και στην καθημερινότητά μου.
Κόβω τα νύχια μου και αναρωτιέμαι αν θα μπορούσαν να ανακαλύψουν απο αυτά, τι έξυσα πριν "τα τινάξω"...
Βάζω χέρι στο γλυκό και σκέφτομαι οτι αν θέλω να μην αφήσω ίχνη δεν αρκεί να σκουπίσω το μαχαίρι και να το βάλω στη θέση του, αλλά και να σβήσω τα αποτυπώματα από το δίσκο της τούρτας...
Κοιτάζω τους λεκέδες που δεν καθάρισε το απορρυπαντικό και εύχομαι να είχα τα ειδικά εργαλεία για να ελέγξω από τι είχε γίνει ο λεκές και να τον καθαρίσω...
Αλλά το πιο παράξενο απ'όλα για μένα είναι, οτι ενώ εγώ δεν βλέπω θρίλερ με δολοφόνους και αίματα και φρικιαστικές καταστάσεις, με αυτές τις σειρές έχω φάει τρελό κόλλημα!
Το σκέφτηκα αρκετά και το αποδίδω στον τρόπο που παρουσιάζουν την κάθε περίπτωση.
Αν το σκεφτεί κανείς, είναι απογυμνωμένη από προσωπικά συναισθήματα απέναντι στο θύμα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, και δεν σε ενοχλεί να βλέπεις το κομμένο του πόδι, ή χέρι ή τα σπλάχνα του να βράζουν για να δουν αν θα λιώσουν γρήγορα π.χ., όπως θα σε πείραζε αν το θύμα ήταν ο ήρωας της ταινίας που αγαπούσε την κοπέλα αλλά δεν πρόφτασε να της το πει γιατί ο δολοφόνος τον πρόλαβε στη γωνία και πέθανε με το δαχτυλίδι στο χέρι...
Τώρα ξεκίνησε ο νέος κύκλος επεισοδίων, και μαζί με αυτό και νέες ανάλογες σειρές(βλ.dexter) οπού το αίμα ρέει σαν ποτάμι και ο δολοφόνος γίνεται ήρωας!
Νέες αξίες, νέα ήθη!
o tempora, o mores!
Ακόμη και ο δολοφόνος σήμερα μπορεί να γίνει ήρωας και συμπαθής, χάρη στους σεναριογράφους και χάρη σε μια αλάνθαστη συνταγή: "είχε λόγο να το κάνει"
Τι άλλο θα δουν τα ματάκια μας!
Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
