Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Επιτέλους σπίτι!

Τελικά δεν χρειάστηκαν άλλες 45 μέρες, αλλά άλλες 70....

Πέρασαν όμως, μαζί με απίστευτο άγχος να προλάβουμε να μπούμε στο σπίτι μας πριν μας προλάβει η βάφτιση, μια κούρσα που μου θύμισε τις τελευταίες στιγμές πριν παραδώσουν το σπίτι σε εκείνο το σίριαλ που φτιάχνουν σπίτια μέσα σε 3 μέρες..."είστε έτοιμοι? έρχονται!!!!"....

Αποτέλεσμα ήταν τη μέρα της βάφτισης να είμαι τόσο κουρασμένη (είχαμε μόλις την προηγούμενη μπει στο σπίτι και ήταν ακόμα γεμάτο κούτες) που όταν με χτένιζε η κομμώτρια εγώ να σκέφτομαι "μα τι το θέλω εγώ το χτένισμα... ένα κρεβάτι και ύπνο θέλω μόνο!"
Τέλος καλό, όλα καλά όμως και παρά τα μελτέμια δεν μας πήρε να μας σηκώσει.

Όλα έγιναν όπως έπρεπε και όπως ήταν γραφτό να γίνουν.

Τώρα με χαλαρότερους ρυθμούς συνεχίζω να αδειάζω κούτες και να περιμένω υπομονετικά πλέον τα κουρτινόξυλα στο σαλόνι για να βάλουμε και μεις κουρτίνες... Ευτυχώς τουλάχιστον έχουμε βάλει τέντες που τις έχουμε μόνιμα κατεβασμένες και έτσι δεν είμαστε το θέατρο της γειτονιάς!

Μας βρήκε ο Σεπτέμβρης και σε λίγο θα φθινοπωριάσει.
Προς το παρόν βέβαια η ζέστη καλά κρατεί και η θάλασσα μας καλεί να την απολαύσουμε όσο προλαβαίνουμε...

Γιατί μόλις αδειάσουν οι κούτες, και μπουν οι κουρτίνες, και δεν υπάρχει άλλη δικαιολογία για αναβολή έχουμε να διευθετήσουμε πολλά άλλα θέματα στο νέο αυτό ξεκίνημά μας...